Δουλαδίρης Ν. – Αλλεργιολόγος – Νευροεπιστήμη στην Αντιμετώπιση της Ατοπικής Δερματίτιδας
Ο ρόλος του άξονα μικροβιώματος-δέρματος-εγκεφάλου στην ατοπική δερματίτιδα, ο σταφυλοκοκκικός κνησμός και οι νεότερες θεραπευτικές εξελίξεις.
Το βίντεο φορτώνει από το YouTube μόλις πατήσετε αναπαραγωγή. Άνοιγμα στο YouTube (νέα καρτέλα)
Κεφάλαια της ομιλίας — το κλικ ξεκινά το βίντεο από εκεί
- 00:00 Εισαγωγή: Η εξέλιξη της κατανόησης του δερματικού μικροβιώματος
- 02:25 Προκλινική ατοπική δερματίτιδα και μικροβιακή δυσβίωση
- 03:26 Οι κλινικές προκλήσεις: επιμολύνσεις, κνησμός και διαταραχές ύπνου
- 05:33 Η συμβολή της νευροεπιστήμης: Ο νευρογενής κνησμός
- 06:42 Ο ρόλος του *Staphylococcus aureus* στην πυροδότηση του κνησμού
- 10:32 Φυσικοί αναστολείς πρωτεασών: Η τεχνολογία Proteasyl
- 11:34 Το καινοτόμο σύμπλεγμα Neurobioma
- 14:29 Κλινική αποτελεσματικότητα στον κνησμό και τον ύπνο
- 15:27 Σφαιρική θεώρηση: Ο άξονας εντέρου – δέρματος – εγκεφάλου
Περίληψη (Abstract)
Εισαγωγή: Η ατοπική δερματίτιδα αποτελεί μία σύνθετη, χρόνια φλεγμονώδη νόσο του δέρματος, η οποία στα παιδιά συνοδεύεται από έντονο κνησμό, σοβαρή διαταραχή του ύπνου και επακόλουθη επιβάρυνση της νευρογνωσιακής ανάπτυξης και της ποιότητας ζωής όλης της οικογένειας. Παρά την παραδοσιακή θεώρηση της νόσου ως αμιγώς ανοσολογικής διαταραχής του επιδερμιδικού φραγμού, τα πρόσφατα δεδομένα αποκαλύπτουν μια αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του νευρικού συστήματος και του επιδερμιδικού μικροβιώματος.
Σκοπός: Η παρούσα εισήγηση παρουσιάζει τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την εμπλοκή της νευροεπιστήμης και του μικροβιώματος στη δερματική παθοφυσιολογία, εστιάζοντας στον άμεσο ρόλο του χρυσιζίζοντος σταφυλοκόκκου στην πρόκληση νευρογενούς κνησμού και στις στοχευμένες μαλακτικές παρεμβάσεις.
Περιεχόμενο: Αναλύεται η ιστορική εξέλιξη των βιομιμητικών μαλακτικών από το 2014 έως σήμερα, η δυσβίωση του δέρματος και η έννοια της προκλινικής ατοπικής δερματίτιδας στους πρώτους δύο μήνες της ζωής. Εξετάζονται οι επιπτώσεις του κνησμού στον κιρκάδιο ρυθμό, τη νυχτερινή αφύπνιση και τη γνωσιακή λειτουργία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον μοριακό μηχανισμό μέσω του οποίου η πρωτεάση V8 του Staphylococcus aureus διεγείρει άμεσα τις αισθητικές νευρικές ίνες μέσω του υποδοχέα PAR-1, προκαλώντας κνησμό, καθώς και στην ικανότητα του βακτηρίου να εκμεταλλεύεται τον ξεσμό για να προσκολληθεί μηχανικά στο εκτεθειμένο κολλαγόνο και τη δεσμογλεΐνη-1. Τέλος, παρουσιάζονται τα ερευνητικά δεδομένα για το καινοτόμο σύμπλεγμα Neurobioma (συνδυασμός εκχυλίσματος πρωτεασυλίου από μπιζέλι, APF και microresyl), το οποίο αναστέλλει τα βακτηριακά λοιμογόνα ένζυμα, καταστέλλει τους υποδοχείς κνησμού και μειώνει δραστικά τα κλινικά συμπτώματα.
Συμπεράσματα: Η αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας περνά σε νέα εποχή, όπου η διακοπή του φαύλου κύκλου «δυσβίωση – νευρογενής κνησμός – ξεσμός – επιδερμιδική βλάβη» επιτυγχάνεται όχι μόνο με τη ρύθμιση του φραγμού και της φλεγμονής, αλλά και με την άμεση αναστολή της νευροβακτηριακής σηματοδότησης.
Λέξεις-κλειδιά: ατοπική δερματίτιδα, κνησμός, νευροεπιστήμη, χρυσίζων σταφυλόκοκκος, μικροβίωμα δέρματος, πρωτεάση V8, νευρογενής φλεγμονή, διαταραχές ύπνου
Κύρια σημεία
- Η δυσβίωση του δερματικού μικροβιώματος με υπερανάπτυξη του Staphylococcus aureus ξεκινά ήδη στην προκλινική φάση, πριν από την εμφάνιση ορατών βλαβών, κατά τους πρώτους 2 μήνες της ζωής.
- Ο κνησμός στην ατοπική δερματίτιδα διαταράσσει την εγκατάσταση του κιρκάδιου ρυθμού και της έκκρισης κορτιζόλης και μελατονίνης, οδηγώντας σε ελλείμματα μνήμης, προσοχής και γνωσιακής ανάπτυξης.
- Η χρόνια φλεγμονή επάγει επιμήκυνση των νευρικών ινών και εκτροπές της αισθητικότητας, όπως αλλοκνησμό (κνησμός από ελαφρά αφή), υπερκνησμό και αλγοκνησμό (πόνος και κνησμός ταυτόχρονα).
- Ο S. aureus παράγει την πρωτεάση V8 (SspA), η οποία ενεργοποιεί απευθείας τον υποδοχέα PAR-1 των περιφερικών αισθητικών νεύρων, προκαλώντας ανεξάρτητο, νευρογενή κνησμό.
- Το βακτήριο αξιοποιεί τον μηχανισμό ανίχνευσης απαρτίας (quorum sensing) και επάγει κνησμό σκόπιμα, ώστε ο ασθενής με τον ξεσμό να διασπάσει τις δεσμογλεΐνες και να αποκαλύψει προσδέτες που επιτρέπουν τη σταθερή του αγκίστρωση στο δέρμα.
- Το φυσικό πεπτιδικό εκχύλισμα Proteasyl από μπιζέλι του χειμώνα (Pisum sativum) αναστέλλει την πρωτεάση V8, αποτρέποντας τη σταφυλοκοκκική νευρική ενεργοποίηση.
- Το σύμπλεγμα Neurobioma αναστέλλει τους υποδοχείς κνησμού (PAR-2, PAR-4, TRPV1, Mrg D), μειώνει τις κυτταροκίνες TSLP, RANTES και CCL2 και περιορίζει κλινικά την ένταση του κνησμού κατά 72% και τις νυχτερινές αφυπνίσεις κατά 69% στις 4 εβδομάδες.
Εισαγωγή: Η εξέλιξη της κατανόησης του δερματικού μικροβιώματος Στο βίντεο από 00:00
Ο ομιλητής παρουσίασε προϊόντα της σειράς Lipikar (La Roche-Posay)· οι εμπορικές ονομασίες και τα δεδομένα τους αναφέρονται όπως ειπώθηκαν.
Η προσέγγιση της θεραπευτικής φροντίδας στην ατοπική δερματίτιδα έχει σημειώσει ραγδαία επιστημονική πρόοδο την τελευταία δεκαετία. Το 2014 σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής στα θεραπευτικά μαλακτικά προϊόντα, όταν αναδείχθηκε η σημασία των προβιοτικών, πρεβιοτικών και μεταβιοτικών (postbiotics) συστατικών στην παιδιατρική πράξη. Στο επίκεντρο τέθηκε το εκχύλισμα του βακτηρίου Vitreoscilla filiformis (Aqua Posae Filiformis – APF), καλλιεργημένο σε ιαματικό νερό, το οποίο ενεργοποιεί ενδογενείς αντιοξειδωτικούς και αντιμικροβιακούς μηχανισμούς μέσω του υποδοχέα TLR-2 (Toll-like receptor 2) και της κινάσης c-Src.
Η στρατηγική ερευνητική επένδυση στη μελέτη της φυσιολογίας, της παθολογίας και των θεραπευτικών δυνατοτήτων του δερματικού μικροβιώματος οδήγησε σε σειρά δημοσιεύσεων που τεκμηρίωσαν ότι τα μαλακτικά νέας γενιάς (όπως το Lipikar Baume AP+) μπορούν να εξισορροπούν τη μικροβιακή χλωρίδα, να αναστέλλουν την ανάπτυξη του χρυσιζίζοντος σταφυλοκόκκου (Staphylococcus aureus) και να διακόπτουν τον σχηματισμό της βιομεμβράνης (biofilm).
Προκλινική ατοπική δερματίτιδα και μικροβιακή δυσβίωση Στο βίντεο από 02:25
Η σύγχρονη παιδιατρική έρευνα εστιάζει πλέον στην κατανόηση της προκλινικής ατοπικής δερματίτιδας στα βρέφη, δηλαδή στο στάδιο πριν από την κλινική εκδήλωση εκζεματικών πλακών.
- Προκλινικό στάδιο (πρώτοι 2 μήνες ζωής): Το δέρμα εμφανίζεται κλινικά φυσιολογικό χωρίς συμπτώματα, ωστόσο στο επίπεδο των βιοδεικτών ανιχνεύεται:
- Μείωση του φυσικού παράγοντα ενυδάτωσης (Natural Moisturizing Factor – NMF).
- Μείωση των κεραμιδίων ω-OH.
- Αύξηση των σφιγγοσινών.
- Αύξηση των επιπέδων των TARC, IL-8 και IL-18.
- Έναρξη αποικισμού από Staphylococcus aureus.
- Σημαντική πτώση της μικροβιακής ποικιλομορφίας (lower microbial diversity).
- Βρεφική ατοπική δερματίτιδα: Ακολουθεί η πλήρης ενεργοποίηση των αλαρμινών του δέρματος (IL-25, IL-33, TSLP), η κινητοποίηση των Th2 κυττάρων και των ηωσινοφίλων, με επακόλουθη παραγωγή IL-4, IL-13, IL-22, IL-31, οδηγώντας στην κλινική εμφάνιση εκζέματος, εντονότατου κνησμού, εκδορών και απώλειας ύπνου.
Η αναγνώριση αυτών των πρώιμων διαταραχών καθιστά αναγκαία την προστασία και εξισορρόπηση του φραγμού και του μικροβιώματος όσο το δυνατόν νωρίτερα στη ζωή του βρέφους.
Οι κλινικές προκλήσεις: επιμολύνσεις, κνησμός και διαταραχές ύπνου Στο βίντεο από 03:26
Στην καθημερινή κλινική πράξη, η ατοπική δερματίτιδα αποτελεί σημαντικό φορτίο:
- Αλλοιώνει την προσωπικότητα, την εικόνα και τη λειτουργικότητα του παιδιού.
- Προκαλεί συχνές επιμολύνσεις που αποδιοργανώνουν τον ασθενή και την οικογένεια.
- Κυρίως, όμως, συνοδεύεται από βασανιστικό κνησμό και σοβαρή αϋπνία.
Η επίδραση του ύπνου στη νευρογνωσιακή ανάπτυξη
Ο κιρκάδιος ρυθμός του βρέφους οργανώνεται διαδοχικά κατά τους πρώτους μήνες της ζωής:
- Στις 8 εβδομάδες εγκαθίσταται ο ρυθμός έκκρισης της κορτιζόλης.
- Στις 9 εβδομάδες οργανώνεται η παραγωγή της μελατονίνης.
- Στις 11 εβδομάδες εδραιώνεται η αρχιτεκτονική του ύπνου και η έκφραση των σχετικών γονιδίων θερμοκρασίας σώματος.
Όταν αυτός ο βιολογικός κύκλος αποδιοργανώνεται από τον νυχτερινό κνησμό, οι επιπτώσεις στη γνωσιακή ανάπτυξη είναι καθοριστικές. Μελέτες καταγραφής της κινητικότητας κατά τη διάρκεια του ύπνου επιβεβαιώνουν ότι τα παιδιά με ατοπικό έκζεμα σε φάση έξαρσης εμφανίζουν παρατεταμένη καθυστέρηση επέλευσης ύπνου, πολλαπλές νυχτερινές αφυπνίσεις, εφιάλτες και κινητική ανησυχία που συσχετίζονται ευθέως με τη βαρύτητα της νόσου.
Επιπλέον, επιδημιολογικά δεδομένα (μελέτες σε πάνω από 228.000 παιδιά) καταδεικνύουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση του χρόνιου κνησμού και της απώλειας ύπνου με:
- Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητα (ADHD).
- Κατάθλιψη, ανησυχία και συναισθηματικές διαταραχές.
- Αυξημένη συχνότητα αυτιστικών χαρακτηριστικών.
- Πολυνοσηρότητες, όπως τροφική αλλεργία, αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα.
Για την ομαλή νευροαναπτυξιακή πορεία του παιδιού, ο αδιάκοπος ύπνος και ο έλεγχος του κνησμού αποτελούν απόλυτη ιατρική προτεραιότητα.
Η συμβολή της νευροεπιστήμης: Ο νευρογενής κνησμός Στο βίντεο από 05:33
Η σύγχρονη νευροεπιστήμη αποδεικνύει ότι η χρόνια φλεγμονή της ατοπικής δερματίτιδας επηρεάζει δομικά και λειτουργικά το περιφερικό νευρικό σύστημα:
- Επιμήκυνση νευρικών ινών: Υπό την επίδραση κυτταροκινών όπως η IL-31 (Th2 άξονας), παρατηρείται υπερπλασία και υπερανάπτυξη των αισθητικών νευρικών απολήξεων στην επιδερμίδα.
- Νευρο-ανοσολογική φλεγμονή: Τα νεύρα δεν λειτουργούν μόνο ως παθητικοί αγωγοί σημάτων, αλλά συμμετέχουν ενεργά στη φλεγμονή απελευθερώνοντας νευροπεπτίδια.
- Εκτροπές αισθητικότητας:
- Αλλοκνησμός (alloknesis): Πρόκληση έντονου κνησμού από αβλαβή μηχανικά ερεθίσματα, όπως η απαλή επαφή με τα ρούχα ή ένα χάδι.
- Υπερκνησμός (hyperknesis): Δυσανάλογα έντονη αίσθηση κνησμού σε ήπια τραχιά ή νυγμώδη ερεθίσματα.
- Αλγοκνησμός (algoknesis): Μετάπτωση του πόνου σε κνησμό ή συνύπαρξη πόνου και κνησμού, όπου ο ασθενής αναφέρει ότι «πονάει και ξύνεται ταυτόχρονα».
Αυτές οι μορφές κνησμού διατηρούνται ακόμη και όταν η ορατή φλεγμονή του εκζέματος βρίσκεται σε ύφεση, καθότι ο ουδός διέγερσης του νευρικού συστήματος παραμένει παθολογικά χαμηλός.
Ο ρόλος του Staphylococcus aureus στην πυροδότηση του κνησμού Στο βίντεο από 06:42
Κομβική επιστημονική ανακάλυψη των τελευταίων ετών (Deng et al., Cell 2023) αποτελεί η διαπίστωση ότι ο Staphylococcus aureus δεν είναι ένας απλός καιροσκοπικός αποικιστής, αλλά ένας άμεσος νευρογενής διεγέρτης κνησμού.
Ο σταφυλόκοκκος διαθέτει πληθώρα πρωτεασών (πάνω από 10 λοιμογόνοι παράγοντες, όπως Aur, SplA, SplB, SspA/V8, SspB, ScpA). Αυτές αποδομούν τα ουδετερόφιλα, διασπούν τα αντισώματα και καταστρέφουν την ακεραιότητα του επιδερμιδικού φραγμού (καταλύοντας τη φιλαγκρίνη, τη δεσμογλεΐνη-1, το κολλαγόνο και την ελαστίνη).
Γιατί ο σταφυλόκοκκος επιδιώκει να προκαλέσει κνησμό;
Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν το 2025 (Science Advances):
- Ανίχνευση απαρτίας (Quorum Sensing): Μέσω του ρυθμιστικού γονιδιακού συστήματος agr (accessory gene regulator), τα βακτήρια επικοινωνούν μεταξύ τους. Όσο ο αριθμός τους είναι χαμηλός, παραμένουν σιωπηλά. Μόλις ξεπεραστεί ένα κρίσιμο πληθυσμιακό όριο, ενεργοποιούνται μαζικά και εκκρίνουν τοξίνες και πρωτεάσες, μεταξύ των οποίων και την πρωτεάση V8.
- Μηχανική αγκίστρωση: Για να εδραιώσει τη μόλυνση, το βακτήριο χρειάζεται πρωτεΐνες στις οποίες θα προσκολληθεί σταθερά κάτω από συνθήκες μηχανικής πίεσης.
- Ο ρόλος του ξεσμού: Η πρωτεάση V8 προκαλεί έντονο κνησμό ώστε ο ασθενής, ξύνοντας το δέρμα του, να σπάσει τις κυτταρικές συνδέσεις (δεσμογλεΐνη-1 / DSG-1) και να εκθέσει το υποκείμενο κολλαγόνο. Έτσι, ο σταφυλόκοκκος αξιοποιεί επιφανειακές πρωτεΐνες πρόσδεσης (όπως η πρωτεΐνη D πλούσια σε σερίνη-ασπαραγινικό [SdrD], η FnBPA και ο παράγοντας ClfA) για να αγκιστρωθεί μηχανικά στο τραυματισμένο δέρμα.
Δημιουργείται έτσι ένας παθολογικός άξονας: Υπεραποικισμός → Κνησμός → Ξεσμός → Μηχανική βλάβη / Διάσπαση → Πρόσφυση (αγκίστρωση) → Δυσβίωση – Υπερανάπτυξη – Φλεγμονή.
Φυσικοί αναστολείς πρωτεασών: Η τεχνολογία Proteasyl Στο βίντεο από 10:32
Για την αντιμετώπιση του παραπάνω μηχανισμού, η έρευνα στράφηκε στους αναστολείς Bowman-Birk (Bowman-Birk Inhibitors – BBI) που απαντώνται σε φυτικούς οργανισμούς.
- Επιλογή πηγής: Μελετώντας αμφίβια και φυτά, τα ερευνητικά εργαστήρια επέλεξαν τους σπόρους του μπιζελιού του χειμώνα (Pisum sativum L.).
- Proteasyl: Πρόκειται για ένα φυσικό πολυπεπτιδικό εκχύλισμα, πλούσιο σε αναστολείς πρωτεασών.
- Μηχανισμός δράσης: Το Proteasyl δεσμεύει και αναστέλλει εκλεκτικά την πρωτεάση V8 του S. aureus, εμποδίζοντας την αποκοπή και ενεργοποίηση του υποδοχέα PAR-1 στα νεύρα. Ως αποτέλεσμα, καταστέλλεται ο σταφυλοκοκκικός νευρογενής κνησμός και διακόπτεται ο κύκλος της βακτηριακής αγκίστρωσης.
Το καινοτόμο σύμπλεγμα Neurobioma Στο βίντεο από 11:34
Η σύνθεση του συστήματος Neurobioma (ενσωματωμένη στο νέο Lipikar Baume AP+M Max) συνδυάζει τρία ενεργά συστατικά για πολυεπίπεδη αντιμετώπιση:
| Συστατικό | Προέλευση / Χαρακτηριστικά | Κύριες στοχευμένες δράσεις |
|---|---|---|
| Proteasyl | Εκχύλισμα πολυπεπτιδίων από σπόρους Pisum sativum | Αναστολή πρωτεάσης V8 του S. aureus, αποτροπή ενεργοποίησης PAR-1, αναστολή υποδοχέα PAR-2 (11,3%) |
| Aqua Posae Filiformis (APF) | Λύμα Vitreoscilla filiformis καλλιεργημένο σε ιαματικό νερό LRP | Ενίσχυση ανοσολογικού φραγμού, ενεργοποίηση αντιμικροβιακών πεπτιδίων, πλήρης αναστολή υποδοχέα PAR-4, αναστολή MRGPRX1 και MRGPRX2 |
| Microresyl | Κλάσμα ολιγοσακχαριτών από τη ρίζα του Ophiopogon japonicus | Διάσπαση και αποτροπή σχηματισμού βιομεμβράνης (biofilm) του S. aureus, αναστολή υποδοχέων Mrg D (17,3%) και TRPV1 (11,3%) |
Εργαστηριακή και μοριακή τεκμηρίωση
- Αναστολή λοιμογόνων παραγόντων του S. aureus (qRT-PCR): Η εφαρμογή του συμπλέγματος οδήγησε σε σημαντική μείωση της έκφρασης mRNA κρίσιμων λοιμογόνων γονιδίων σε κλινικό στέλεχος (CC1):
- Πρωτεάση V8 (sspA): μείωση έκφρασης (p = 0,002).
- Πρωτεάση splA: μείωση έκφρασης (p = 0,021).
- Πρωτεΐνη σύνδεσης φιμπρονεκτίνης A (fnbpA): μείωση έκφρασης (p = 0,026).
- Παράγοντας συσσώρευσης A (clfA): μείωση έκφρασης (p = 0,04).
- Πρωτεΐνη A (spa): μείωση έκφρασης (p = 0,008).
- Επιφανειακός καθοριστής ρύθμισης σιδήρου (isdA): μείωση έκφρασης (p = 0,016).
- Καταστολή υποδοχέων κνησμού σε ανασυνδυασμένα κύτταρα: Το σύμπλεγμα καταστέλλει το κύμα εισόδου ασβεστίου (Ca²⁺ influx) που προκαλείται από ειδικούς αγωνιστές σε διαφορετικούς υποδοχείς κνησμού (PAR-2, PAR-4, TRPV1, TRPA1, MRGPRX1, MRGPRX2, Mrg D), αποδεικνύοντας ευρεία αντικνησμώδη προστασία πέρα από την κλασική ισταμινεργική οδό.
- Αντιφλεγμονώδης δράση σε ανασυσταμένη ανθρώπινη επιδερμίδα (SkinEthic RHE): Σε μοντέλο επιδερμίδας που προσομοιάζει ατοπική δερματίτιδα διεγερμένη με κοκτέιλ κυτταροκινών (IL-4, IL-13, TNF-α), το Neurobioma μείωσε σημαντικά:
- Την TSLP (p < 0,001).
- Την RANTES / CCL5 (p < 0,01).
- Την CCL2 / MCP-1 (p = 0,01). Η μείωση αυτών των φλεγμονωδών μεσολαβητών ήταν στατιστικά ισοδύναμη με τη θετική ομάδα ελέγχου (δεξαμεθαζόνη).
Κλινική αποτελεσματικότητα στον κνησμό και τον ύπνο Στο βίντεο από 14:29
Η κλινική αξιολόγηση του νέου σκευάσματος σε ασθενείς με κνησμώδεις δερματοπάθειες και ατοπική δερματίτιδα κατέδειξε ταχεία και στατιστικά σημαντική βελτίωση:
- Μείωση έντασης κνησμού:
- Στατιστικά σημαντική μείωση ήδη από την 3η ημέρα εφαρμογής.
- Την 4η εβδομάδα: -54% μέση ένταση κνησμού στο σύνολο των ασθενών και -72% στη βαθμολογία κνησμού SCORAD στους ατοπικούς ασθενείς.
- Μείωση συχνότητας ξεσμού:
- Μείωση κατά 58% στο σύνολο των ασθενών και κατά 62% στους ατοπικούς ασθενείς από την 1η εβδομάδα.
- Βελτίωση ύπνου και περιορισμός νυχτερινών αφυπνίσεων:
- Στατιστικά σημαντική μείωση της κούρασης λόγω νυχτερινών αφυπνίσεων από την 3η ημέρα.
- Την 4η εβδομάδα: -52% συνολική κόπωση σε όλους τους ασθενείς, -63% κόπωση σε ατοπικούς ασθενείς και -69% μείωση της βαθμολογίας απώλειας ύπνου SCORAD (sleeplessness).
Σφαιρική θεώρηση: Ο άξονας εντέρου – δέρματος – εγκεφάλου Στο βίντεο από 15:27
Η ολοκληρωμένη διαχείριση της ατοπικής νόσου απαιτεί ολιστική παρέμβαση τόσο συστηματικά όσο και τοπικά:
- Συστηματικά: Η έκθεση στο ηλιακό φως, η κατάλληλη διατροφή και η χορήγηση πρεβιοτικών/προβιοτικών ρυθμίζουν το εντερικό μικροβίωμα. Τα παραγόμενα λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (SCFAs) και οι δευτερογενείς μεταβολίτες επάγουν ανοσιακή ανοχή και ισορροπία.
- Τοπικά: Η εφαρμογή προηγμένων μαλακτικών ενισχύει τον δερματικό φραγμό, αποκαθιστά την ποικιλομορφία του δερματικού μικροβιώματος, αποτρέπει τη δυσβίωση από S. aureus και διακόπτει την παθολογική σηματοδότηση του κνησμού προς το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Συμπεράσματα για την κλινική πράξη
- Ο κνησμός στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι μόνο ανοσολογικός, αλλά και άμεσα νευρογενής, διατηρώντας υπερευαισθησία (αλλοκνησμό, υπερκνησμό, αλγοκνησμό) ακόμη και σε ύφεση των δερματικών βλαβών.
- Η διασφάλιση ποιοτικού, αδιάκοπου ύπνου στα ατοπικά βρέφη και παιδιά αποτελεί κρίσιμη παιδιατρική παρέμβαση για την αποτροπή μελλοντικών νευρογνωσιακών και συναισθηματικών ελλειμμάτων (ADHD, μαθησιακές δυσκολίες, άγχος).
- Ο Staphylococcus aureus πυροδοτεί ενεργά τον ξεσμό μέσω της πρωτεάσης V8, ώστε μέσω των εκδορών να αγκιστρωθεί μηχανικά στο εκτεθειμένο κολλαγόνο και τις δεσμογλεΐνες.
- Η στοχευμένη αναστολή της πρωτεάσης V8 (με φυσικά πεπτίδια όπως το Proteasyl) διακόπτει τη νευρική σηματοδότηση του βακτηρίου και αναστέλλει την είσοδό του στον ιστό.
- Η ενσωμάτωση συμπλεγμάτων όπως το Neurobioma στην καθημερινή μαλακτική φροντίδα εξασφαλίζει ταυτόχρονη αποκατάσταση του φραγμού, εξισορρόπηση του μικροβιώματος, διάσπαση του σταφυλοκοκκικού biofilm και ταχεία ανακούφιση από τον κνησμό ήδη από τις πρώτες ημέρες εφαρμογής.
Πηγές
- Demessant-Flavigny A-L, et al. Dysbiosis of the cutaneous microbiota and the role of Staphylococcus aureus in atopic dermatitis in children and adults. JCAD. 2023 [01:46].
- Paller AS, et al. Preclinical Atopic Dermatitis Skin in Infants: An Emerging Research Area. Journal of Investigative Dermatology. 2024 [02:26].
- Reid P, et al. Sleep disturbance in atopic eczema. Br J Dermatol. 1996 [04:06].
- Ramirez FD, et al. Association of Atopic Dermatitis With Sleep Disturbance in Children. JAMA Pediatr. 2019 [04:06].
- Siringo A, et al. The Relationship between Sleep and Cognition in Children Referred for Neuropsychological Evaluation. Children. 2018 [04:30].
- Joseph D, et al. Getting rhythm: how do babies do it? Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2015 [04:30].
- Hou A, et al. Pruritus and cognitive / emotional comorbidities in children (cross-sectional data on 228,898 children aged 2-17 years from NHIS). Pediatric Dermatology. 2021 [05:10].
- Ruppenstein A, et al. Frontiers in Medicine. 2021 [05:33].
- Andersen et al. Pain. 2018 [05:33].
- Yosipovitch G, et al. JACI. 2019 [05:33].
- Deng L, et al. S. aureus drives itch and scratch-induced skin damage through a V8 protease-PAR1 axis. Cell. 2023;186(24):5375–5393 [06:42].
- Chantraine C, et al. S. aureus sensing quorum and mechanical adhesion under shear stress. Science Advances. 2025 [08:36].
- Golin-Domagalska A, et al. Bowman-Birk Inhibitors: Insights into Family of Multifunctional Proteins and Peptides with Potential Therapeutic Applications. Pharmaceuticals. 2020 [10:32].
- Korte I, et al. The gut-skin-brain axis and immune tolerance in allergy. Allergy. 2024 [15:26].
Ομιλητής
Νικόλαος Δουλαδίρης
Αλλεργιολόγος, Μοριακός Αλλεργιολόγος, Ειδικός Παίδων, Ενηλίκων, Νέα Καλλικράτεια, Χαλκιδικής
2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Θεσσαλονίκη · 7–9 Νοεμβρίου 2025
Το κείμενο αποδίδει σε γραπτό λόγο την ομιλία «Νικόλαος Δουλαδίρης – Νευροεπιστήμη στην αντιμετώπιση της Ατοπικής Δερματίτιδας» (Νικόλαος Δουλαδίρης, 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Θεσσαλονίκη, 7–9 Νοεμβρίου 2025). Απόδοση με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και επιμέλεια της Ένωσης. Ισχύει για την περίοδο της ομιλίας· για τις τρέχουσες οδηγίες συμβουλευτείτε τις πηγές. Πώς γράφουμε





